BLOKKENDAM (half mei 2008)

 

Eindelijk was het dan zover, de eerste vistrip met de nieuwe Hobie stond gepland. Het was al weer een week lang prachtig zomerweer, maar de berichten zijn nog steeds niet erg best, maar ik wilde nu eindelijk de kajak eens uittesten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik aardig somber gestemd was, want ik kreeg enkele berichten dat het bijna niet meer visbaar was bij de Blokkendam. Ik kreeg echter ook berichten dat het wel meeviel en dus reed ik dinsdag 6 mei naar de Blokkendam, wie niet waagt die niet wint. Bij de Blokkendam aangekomen was de situatie nog identiek aan hoe ik haar verlaten had vorig jaar oktober. Ik denk dat veel mensen denken dat er zand opgespoten was omdat het water zo ontzettend bruin was. Deze waterkleur wordt veroorzaakt door de algenbloei die altijd plaatsvindt rond deze tijd en het kan het water vies bruin kleuren en met een beetje aanlandige wind gaat het soms zelfs schuimen en stinken. Enfin ik was gerustgesteld en liet vol verwachting mijn kajak te water.Ik had het avondtij gekozen omdat ik nu eenmaal graag richting donker vis. Je kunt dan op je gemak naar de Blokkendam rijden en 's avonds weer terug, zonder bang te zijn om in de file te geraken. Als ik ergens een hekel aan heb, zijn het wel files.....


klaar voor het echte werk.

KOFFIE!

Rond 1400 duwde ik de kajak het water in en probeerde eerst een paar worpjes in de bocht aan de binnenkant. Ik kreeg direct een tik op mijn bronzen Maria plugje, maar daarna bleef het 3 uur lang akelig stil. Ik liet mij met de stroom verder afzakken naar achteren en het water werd steeds bruiner, gelijk een sterk kop koffie. Het stroomde ook pittig en dat doet dan ook geen goed aan het doorzicht in het water. Ik heb nog even voor anker gelegen om te kijken hoe dat ging en om een nieuwe dyneema lijn uit de knoop te halen. Ik had deze dure lijn meegekregen voor een test, maar reeds na 10 worpen zat deze al akelig in de knoop...

VAARGEDRAG

De vaar- en viseigenschappen van de Hobie zijn ronduit voortreffelijk en hij gaat echt als een speer. Ik was tijdens mijn eerste trip nog een beetje bang dat je benen snel zouden verzuren, maar al vissend en varend kom je echt nooit in ademnood. Pas als je de 6 kilometer snel terug moet varen (zoals bij mijn 2e trip later die week, toen ik naar huis moest om te werken) dan moet je soms even stoppen om even wat rust te nemen, maar ook dat zal te maken hebben met het opbouwen van enige trapconditie en routine. En je moet bedenken dat het een viskajak is, geen skiff. Mijn gemiddelde snelheid ligt zonder problemen op 3,5 knoop en wanneer je echt fanatiek gaat trappen dan bereik je de 5 knopen en dat is echt heel snel. Door de veel hogere en snellere trapfrequentie t.o.v. van een normale peddel, zal een "gewone"viskajak nooit en te nimmer deze snelheid kunnen bereiken. Over dit pinguin vinsysteem is dus heel goed nagedacht!

VISGEDRAG.

Over meerdere zaken is goed nagedacht, neem bijvoorbeeld het roersysteem dat heel eenvoudig te bedienen is en precies op de juiste plaats zit. Het was ondanks de harde wind eenvoudig de kajak in positie te houden t.o.v. de Blokkendam. Ik had verwacht dat ik de peddel evengoed zeer veel zou moeten gebruiken om mijzelf bij de dam weg te houden. Door de kajak tegen de wind in te leggen en het roer in een bepaalde stand te zetten, bleef ik keurig op een veilige afstand van de dam liggen en de stroom liet mij langs de dam drijven. Ik ben later ook nog dwars in de boot gaan zitten, dus met de benen over de rand. Als ik dan te dicht bij de blokken kwam, dan gebruikte ik even 1 hand om de pedalen te bedienen en mij wat naar voren te bewegen. Dit ging top!
Door de kortere boeg t.o.v. mijn Ocean Kayak, kwam er wel wat meer buiswater over, maar ik kan daar niet zo mee zitten, soms is het wel lekker verfrissend, zeker met de warme weer. En laten we wel wezen, we zijn wel bezig met een "watersport"! De uitsparingen aan de zijkanten van de kajak zijn ook erg handig om allerlei kleine zaken (pluggen/kunstaas) neer te leggen. Ook het luikje tussen je benen is er makkelijk bereikbaar en te bedienen, in de ruimte leg ik mijn camera's en telefoon.
Door de halve ligzit is het soms wel lastig om accuraat te kunnen werpen en je maakt soms erg rare bewegingen. Ook gebruikte ik vaak een backcast, achterwaarts werpen dus. Misschien kan je ook beter een 2.40 mtr hengel gebruiken in deze positie, iets dat ik een volgende keer eens zal testen.
De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik de volgende dag wel spierpijn  had in nek en schouders. Je moet er wel even aan wennen.
Zoals je kunt zien heb ik mijn  hengelhouder op een verlenger geplaatst. deze verlenger heb je nodig, omdat je anders met de voeten tegen je hengel aantrapt. Mee bestellen dus!! (Zie ook onder Scotty)

Ik was dus echt wel in mijn nopjes met deze kajak en ik was er al snel over uit: voor mij niet meer pedellen maar pedaleren! Als ik nu ook nog een visje zou vangen, zou ik helemaal blij zijn.

Zeehond!?

Op een bepaalde moment werd de stroming wat minder en het water wat helderder. Ik knoopte een Japanse zwarte plug eraan en gooide schuin naar achteren, maar de plug kwam boven op een steen terecht. Ik trok de plug van de steen en deze viel in het water waarna ik hem een paar seconden liet zinken. Ondertussen gaf ik een paar trappen vooruit en begon de plug binnen te draaien en direct kreeg ik een enorme beuk op de plug. Vis!! Mijn Ugly Stik (15-40 gram, 2.10 mtr) stond direct in een hoepel. Normaal zou je nu de hengel in de steun moeten zetten, de peddel pakken en weg moeten peddelen van de blokken, waarna je peddel weer moet neerleggen en de hengel weer moet pakken en de dril kan beginnen. Nu hield ik de hengel onder spanning en pedaleerde voorzichtig weg van de stenen. Wederom een geweldig voordeel van dit systeem. Dit was een behoorlijk vis, een dergelijke vis had ik al jaren niet meer gevangen. Ik dacht even dat ik een zeehond had gehaakt, gelet op de enorme kolken. Beide dreggen zaten verankerd, dus kwijtraken kon ik haar niet meer. Op ruime afstand van de gevaarlijke stenen, voltooide ik de dril. Het was een vis dik in de 70 cm en nog erg mager. Geweldig en ik zat echt even luidkeels te jubelen, er was verder toch niemand... Grotere baarzen gaan bij mij allemaal terug. Er wordt toch al zo'n aanslag gepleegd op het baarsbestand en deze grotere vrouwtjes moeten de soort in stand houden. Doe dus ook slim, zet de baarzen boven de 55 cm altijd terug, dit zijn meestal vrouwtjes en neem voor consumptie de 40/45cm baarzen mee.


Ze zwemt weer....


Tien minuten later wederom een dreun op de plug en weer een mooie dril, nu een vis van een kleine 60 cm en ook dit vrouwtje mocht weer zwemmen. Ik ving er nog 3 maar ze werden  steeds een beetje kleiner. Mijn dag was meer dan geslaagd. In IJmuiden heb ik dergelijk baarzen al jaren niet meer gevangen. Het stemde mij ook wel een beetje droevig. Droevig dat een dergelijke superstek binnen een jaar verleden tijd is. Droevig omdat we als sportvissers er niets soortgelijks voor terugkrijgen en we hebben al zo weinig van dit soort stekken. Maar goed, dit seizoen het er nog maar even van nemen!
 

2e TRIP, 4 dagen later, zelfde plek

Ik moest werken, dus ik koos voor het ochtendtij. Ik vind 's het ochtends ook erg mooi, de opkomende zon en nog weinig drukte op en aan het water. Je kunt lekker doorrijden en binnen 1 1/2 uur na vertrek lag ik op het water. Buiten een badkuip met motor en een bellyboater nog niemand op het water en de rust onder water is nog niet verstoord. Het stroomde erg hard, maar de sterntjes waren erg actief in het begin, maar dit werd niet veroorzaakt door jagende vis.


Vismaat Michiel was ook al vroeg aanwezig.

Ik had eigenlijk maar 3 uurtjes de tijd, omdat ik om 13.30 al weer op  mijn werk moest zijn.Toen de ergste stroom eruit viel ving ik 2 mooie baarzen achter elkaar en mistte er nog 2. De actie was dus kort en daarna viel het weer stil. Ik ving de baarzen nu op een bronzen/gouden Imakatsu Finesse Shadje van 7 cm. Ook weer zo'n nieuw apparaatje uit Japan, met met een geweldige actie en flash. Een plug die veel commotie veroorzaakt en dat heb je nodig in dit bruine water. Het scenario was eigenlijk hetzelfde als tijdens de 1e trip; plugje valt op steen en daarna in het water. Het lijkt soms wel of de baarzen daarop liggen te wachten....


Ca 55 cm en ook deze zwemt weer! Ook deze baars mist nog de volle ronde vormen, maar ze was wel strijdlustig.


Nog steeds koffiebruin!


Niks in de zak, het laten zwemmen van een mooie baars geeft mij altijd een zeer voldaan gevoel!

Wederom dik tevreden en hierna was het al weer 09.15 en werd de terugreis aangevangen. 6 kilometer tegen de stroming in en deze afstand werd toch rap afgelegd, want om 10.15 lag de kajak al op mijn auto. Ik moest af en toe wel even stoppen, want ik had maar 4 uurtjes geslapen en dat voel je snel in je benen.

Zondags is vismaat Lesley nog met een nieuwe kajakvisser nog naar de Blokkendam geweest en ze vingen totaal 3 vissen in 12 uur vissen. Nee het is nog niet echt schokkend. Ik ben ervan overtuig dat dat eerst het water weer helder moet worden en de makrelen moet arriveren. Het is een tendens die ik al jaren waarneem: zodra er makreel is, dan volgen de baarzen vanzelf. Nog even wachten dus, maar binnen 2 weken zal het zover zijn....Ik kan niet wachten!!! Ook mag de Oosterscheldebaars nu wel actief gaan worden, tot op heden is het daar ook nog erg stil.  Waarschijnlijke oorzaak: geen makreel....

 


 

HOME

 

 

 

 

Peddel terug naar de homepage