TRIPS SEPTEMBER 2008

 

 

ZOMER?

En toen werd het zomer, althans, kalendertechnisch dan. Ik heb door het verschrikkelijke weer geen gelegenheid gekregen om
keer naar de Oosterschelde te gaan en de eerste mogelijkheid was pas in september! Zomer 2007 was slecht, de zomer van 2008, was superslecht!
Ik heb dus helaas geen gelegenheid gehad om een keer een baars op een Sammy (oppervlakteplug) te vangen, want de keren dat ik in september ben geweest bleven de baarzen diep. Ik verwacht niet dat het weer nog zodanig zal opknappen dat het ervan gaat komen dit jaar. Volgend jaar
maar weer proberen...

 

Ik heb 3 trips kunnen maken, de eerste 2 verliepen gewoon lekker en de eerste keer ving ik een stuk of 15 baarzen, variŽrend van 25 tot 50 cm. Ik had
er de eerste trip meer kunnen vangen, maar mijn fout was dat ik te lang bleef zoeken op de plek waar ik ze vond. Ik ving dan een baarsje en pedaleerde
vervolgens weer terug naar de spot om ze te zoeken. Tijdens de rit terug naar de dijk, bleek dat er overal grotere en wat kleinere spotjes met vis te vinden
waren. Maar goed, het was een prima dag en veel vissen werden trollend gevangen aan dieplopende Megabass pluggen.

 

PLUGGEN


Voor mij de absolute topper dit jaar, de Megabass Live X revenge in de Hachiro reaction kleur. Moeilijk te vinden!

 

Ik heb van de pluggen de achterste dreg verwijderd en vervangen door een enkele haak, een zgn heavy wire tubefly haak van Gamakatsu. Een uitkomst, want hoewel de baars vaak de voorste dreg pakt, gebeurd het nu niet meer dat de achterste dreg in de kieuw zit gehaakt, met allerlei vervelende zaken tot gevolg. Ik wil graag 90% van mijn baarzen terugzetten en met de dubbele dreg, gebeurde het gewoon te vaak dat de kieuwen kapot gingen door de achterste dreg. Het voordeel van de genoemde haak is dat deze is voorzien van een ring, zodat je geen probleem hebt met een haakoog die te klein is voor een splitring. Nu heb ik zelfs enkele pluggen voorzien van 2 enkele haken. Even kijken of we die nog kunnen testen.
Ik heb 3 weken lang gevist met slechts 1 plug, die van de foto. Mijn laatste baars op de pier van IJmuiden ging er helaas met deze plug vandoor.
Jammer voor mij, maar vooral jammer en erg voor de baars. Ik had hem nota bene in mijn handen, maar de snapclip boog open en de baars viel weer terug in het water, met de plug nog in zijn bek.

KLUNEN

De tweede trip had ik wat minder vis, maar erg mooi weer en de vis was moeilijk te vinden. Misschien kwam het wel door het extra lage water, want
de constante Oostenwind hield de waterstanden erg laag. Bij de terugreis kwam ik er achter dat er wel erg veel plaat tussen mij en de dam lag, waar
geen water op stond. dat werd klunen met de kajak achter mij aan, door de slib en de prut. Oeps, ik zag eruit als een kolenboer bij aankomst
aan de dijk. Vanaf nu heb ik dus ook nog een jerrycan water in de auto staan om het slib af te kunnen spoelen. Ook de wieltjes gaan standaard
aan boord.
Ook zal ik mijn trip tijdens deze lage waterstanden wat anders plannen en zorgen dat ik weer met opkomend water de terugreis zal aanvangen.

AVERIJ!
 

De derde trip verliep in eerste instantie prima. Gelet op het (wederom) te verwachten lage water, had ik mijn auto wat verder op de dijk gezet en zou dus nu om de plaat varen, zodat ik in ieder geval bij terugkomst nog water onder de kiel zou hebben. Ik zette mijn route zo uit, dat ik tijdens mijn
terugreis slechts een klein stukje over de plaat zou moeten lopen. Dit is het grote voordeel van een GPS/Sonar met electronische zeekaart, want
je kunt precies zien waar de diepere plekken zijn. Theoretisch had ik het mooi bedacht, de praktijk werd wat anders. Straks meer.
Het vissen ging wederom erg goed. Vooral tijdens het trollen kreeg ik enkele spectaculaire aanbeten en ik ving er ook diversen, maar mistte meer
vissen dan eerder. Ook op diep water vond ik schooltjes baars en die ving ik dan weer met een pilkertje of lepel, ook weer voorzien van een
enkele haak.



Je kunt keurig de geultjes volgen.

 


Hier zat kennelijk vis, gelet op mijn tracks.

Enfin, rond 18.30 besloot ik de terugreis aan te vangen, want het zonnetje ging wel erg rap naar beneden.
Volgens mijn GPS zou ik zo'n uurtje nodig hebben, maar het zou wat langer gaan duren omdat ik nog wat
over de plaat moest klunen met de kajak en een omweg om in het diepe water te komen. Mijn snelheid was 6 km/uur,
maar dan moest ik toch wel stevig werken, want ik had en de stroming en de wind tegen. Het is eigenlijk gewoon
een leeglopende badkuip en hoe meer je richting dijk komt, des te meer stroming er ontstaat omdat het steeds
ondieper wordt. Toch zaken om rekening mee te houden bij de planning van een terugreis.
Nou ja, daar ging ik dan en ik trapte wat steviger tegen de pedalen. Bijna direct hoorde ik een zeer vervelend geluid
van onder de kajak en eigenlijk wist ik direct wat er gebeurde. Het staaldraad van de ketting die de vin aandrijft was
gebroken. Het probleem is dat er een klein stukje tussen ketting en staaldraad niet is gesealed en derhalve is het
gevoelig voor roestvorming. Bij mij was het inderdaad al zover dat het RVS toch was gaan roesten. Ik had al via
internetforums vernomen dat meerdere personen hier last van hadden gehad. Ook is het bij de oude aandrijvingen
zo dat de plaat waar de ketting omheen loopt, niet rond genoeg is en dit creŽert een (te) grote spanning, zeker bij
het gebruik van de Turbovinnen.
Hobie heeft dit probleem kennelijk onderkent en heeft de plaat zodanig gemaakt dat de hoek die de ketting maakt veel
kleiner is en onder minder spanning staat.
Ik zou wel het stukje blote staaldraad sealen, zolang er geen oplossing is. Dit sealen kan waarschijnlijk wel
met krimpkous en wat siliconen.

Bij de dealer bleek ook dat ik al die tijd gevaren heb met te slappe vinnen. Slappe vinnen betekend een lagere snelheid.
het stellen van de vinnen doe je met het koperen stelschroefje, zie foto.

 

Daar ging ik dan verder met gewone peddels, eigenlijk met een beetje machteloos gevoel, want nu ging het aardig wat
langer duren. In het donker kon ik ook niet meer goed bepalen waar ik heen moest en ik was dus erg blij met mijn zeekaartje.
Zonder dat kaartje had ik niet geweten waar ik heen had gemoeten en had ik moeten wachten tot het water weer op zou komen.
Het is onmogelijk om door de wirwar van oesters te komen want die oesters zijn vlijmscherp en liggen her en der verspreid.
Het bankje dat ik moest oversteken vond ik dan ook eenvoudig door mijn "heenreis-track"te volgen en het diepere water zag
ik op mijn kaartje. Het was "slechts" een oversteekje van 300 meter, maar ik had niet verwacht dat ook daar zoveel oesters
zouden liggen en aan de krassende geluiden onder de kajak te horen werd het tijd om maar te gaan lopen.
Vervolgens blijkt dat water van 15 graden toch wel erg fris is en het lopen door de oesters in 30 cm water vreet energie!

Ik bereikte dankzij het kaartje het getekende geultje en inderdaad lag daar wat dieper water, maar nog steeds zaten er veel
oesters verborgen net onder het wateroppervlakte en de kajak is ook erg beschadigd door deze trip.
Ik bereikte uiteindelijk de dam, maar moest nog wel eventjes 600 meter door de prut en het water richting auto. Volgens mij heb ik
iets van 6000 Kcal verbruikt. Rond 21.30 was ik er dan en kon de thuisreis aanvangen. Ach, weer een avontuur rijker en nooit in
paniek geweest. In het slechtste geval moet je enkele uren wachten op hoog water en dan vaar je op het kompas een oostelijke koers
en kom je ook bij de dijk uit, maar dat zou wel een erg lange visdag hebben betekend....
Volgend jaar bestel ik een reserve Mirage drive, want is namelijk niet ondenkbeeldig dat je de peddel breekt tijdens de tocht door de
oesters en daar moet ik dan ff niet aan denken....Ik zal ook voortaan mijn trip iets ruimer/anders plannen, zodat ik niet tijdens het
superlage water terug moet varen.

Wederom een klein filmpje gemaakt KLUNEN.MPG
 

 

 

 

 

Peddel terug naar de homepage